بعضی وقت ها یسری از آدما(دوستان و اینا)یه چیزی رو میگن که آدم میمونه چی بگه.با خودش میگه این چه فکری کرد این حرفو زد؟چرا زد؟.از همون موقع این تو ذهن آدم جا میگیره و پاک هم نمیشه.هر کاریش هم کنی نمیتونی پاکش کنی. ازش هم نمیتونی سوال کنی که چرا این حرفو زدی و فولان.هرکی هم میخواد باشه،نزدیکترین دوستت،فامیلت.تقصیر خودت هم نیست ها،آدم کینه ای هم اگه نباشی حتی.این کار اون باعث میشه که تو برخورد بعدی یه ذهنیت منفی درموردش داشته باشی.سعدی میگه: بی فکرکنی گر به سخن باز دهان * گفتار تو میدهد زجهل تو نشان
۲ نظر:
یکی از بارزترین خصوصیات آدمهای رک اینه که همون موقع میپرسن چرا این حرفو زدی؟ حالا طرف چه راستشو بگه چه دروغ بگه چه در بره از زیر جواب دادن حداقل یه کم از بار فکری ما کم میکنه میندازه رو شونه ی اون که این حرفو زده .... همیشه بپرسی بهتره تا اینکه شاخ و برگش بدی و بمونه تو ذهنت و دلت و نذاره دیگه با اون آدم راحت باشی
بله،من خودم آدم رُکی ام،اما یسری حرفها رو که آدم میشنوه اِرور میده.فک میکنم در مقابل اینجور آدما بحث نکنی بهتر باشه،چون مطمئنن بقیه حرفاشون هم مث همون حرفشونه
ارسال یک نظر